Pozew o zapłatę renty przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu

Augustów, dnia 10 czerwca 2012 r.
Do
Sądu Rejonowego
w Augustowie
Wydział Cywilny
Powód: Franciszek Pułkowski, zam. we wsi Szczutowo, poczta Złocieniec,
reprez. przez adwokata Tadeusza Gosztyłę
Kancelaria Adwokacka w Augustowie, ul. Tulipanowa 16.
Pozwany: Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, Warszawa, Płocka 9/11.
Wartość przedmiotu sporu: 1.800 zł

POZEW
o zapłatę renty

W imieniu powoda, którego pełnomocnictwo załączam, wnoszę o:
1) zasądzenie od pozwanego Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego na rzecz powoda Franciszka Pułkowskiego renty uzupełniającej w wysokości 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 1 kwietnia 2012 r., płatnej w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami od uchybienia terminowi płatności każdej raty;
2) zasądzenie od pozwanego Funduszu na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.
Ponadto wnoszę o:
3) przeprowadzenie dowodu z akt spraw Sądu Rejonowego w Augustowie, sygn. akt: II K 289/10 i I C 486/10.

Uzasadnienie

W wyniku uszkodzenia ciała doznanego w wypadku komunikacyjnym dnia 29 kwietnia 2010 r. zmarł syn powoda Cezary Pułkowski.
Dowód: odpis aktu zgonu.
Wina sprawcy wypadku i wynikłej z niego szkody została stwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Augustowie w sprawie sygn. akt II K 289/11.
Dowód: akta sprawy wymienionego Sądu Rejonowego, sygn. akt II K 289/11.
Sprawca szkody Jacek Penatalski kierujący samochodem osobowym Opel Corsa, nr rej. WW 48321, nie miał ubezpieczenia obowiązkowego.
Zasada odpowiedzialności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego jest bezsporna i tenże pozwany zaspokoił roszczenia odszkodowawcze innych osób poszkodowanych w tym wypadku.
Dowód: akta sprawy Sądu Rejonowego w Augustowie, sygn. akt I C 486/11.
Odmowę zapłaty żądanej przez powoda renty uzupełniającej w wysokości dochodzonej pozwem strona pozwana uzasadniała, że w dacie zgonu syna żądający renty nie korzystał ze świadczeń alimentacyjnych zmarłego. Skoro zatem nie istniała taka potrzeba, to zdaniem pozwanego Funduszu nie powstała u powoda żadna szkoda majątkowa wskutek śmierci jego syna Cezarego Pułkowskiego, co — w ocenie tego pozwanego — ma uzasadniać odmowę renty.
Dowód: pismo pozwanego Funduszu z dnia 22 marca 2012 r.
Powód przyznaje, że w chwili śmierci syna utrzymywał się z własnej pracy i nie korzystał ze świadczeń alimentacyjnych zmarłego syna, bo istotnie nie miał takiej potrzeby. Jednakże od dnia 1 kwietnia 2012 r. wyłącznym źródłem utrzymania powoda jest renta inwalidzka w wysokości 911 zł miesięcznie.
Dowód: odcinek renty.
Powód jest całkowicie niezdolny do pracy, nie ma więc możliwości zarobkowania i samodzielnego utrzymania się. Stan ten jest trwały.
Dowód: zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia powoda.
Choroba powoduje zwiększone wydatki ze strony powoda. Ponadto powód pozbawiony został pomocy w prowadzeniu gospodarstwa domowego (zakupy i wykonywanie innych czynności uciążliwych dla osoby chorej). Odmowa przyznania przez stronę pozwaną renty prowadzi do przerzucenia na powoda i osoby trzecie całego ciężaru rekompensaty wszystkich ujemnych następstw wynikających ze zdarzenia, które spowodowało śmierć syna powoda. Stanowisko to jest nie do pogodzenia z art. 446 § 2 kc, który przesądza o obowiązku osoby odpowiedzialnej za szkodę zarówno co do rozmiaru należnych alimentów, jak i pierwszeństwa w kolejności przed innymi osobami zobowiązanymi do alimentowania uprawnionego. Żądanie zatem powoda o zasądzenie renty od sprawcy szkody, w sytuacji gdy po śmierci syna stał się on niezdolny do pracy, jest uzasadnione, ponieważ mógłby on uzyskać alimenty od syna, gdyby ten żył. Powód utracił także możliwość korzystania z doniosłej dla niego osobistej troski i starań o zaspokojenie jego codziennych potrzeb, którą niosą dzieci na rzecz swoich niedołężnych rodziców.
Dowód: przesłuchanie stron.
Z tych względów żądanie powoda jest uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie.
Tadeusz Gosztyła
(adwokat)
Załączniki:
1) pełnomocnictwo z odpisem,
2) odpis aktu zgonu,
3) pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego,
4) zaświadczenie lekarskie,
5) odcinek renty,
6) odpisy pozwu i załączników.


Objaśnienia

I. Zasady działania Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego oraz wykonywanie przez ten Fundusz zadań określa ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. 2003 r. Nr 124 poz. 1152 ze zm.). Funkcjonowanie tego Funduszu stanowiło przedmiot wypowiedzi w doktrynie. W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych takim obowiązkowym ubezpieczeniem jest m.in.: ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (zwane ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych — art. 23). Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która — kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej — wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu (art. 35). Odszkodowanie z ubezpieczenia OC przysługuje tylko wtedy, gdy posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę (art. 34). Fundusz wypłaca należne odszkodowanie, kierując się zasadami określonymi w ustawie (rozdział 2 i 3) w wypadkach określonych w art. 98 ust. 1 i 2. W wypadku gdy posiadacz zidentyfikowanego pojazdu mechanicznego, którego ruchem szkoda została wyrządzona, nie był ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, wówczas wyłączona jest możliwość dochodzenia przez poszkodowanego swoich roszczeń do zakładu ubezpieczeń. Poszkodowany może zgłosić swoje roszczenie o wyrównanie szkody do jej sprawcy lub Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (art. 19 ust. 2 ustawy). O wyłączeniu odpowiedzialności Funduszu stanowi art. 106 omawianej ustawy.
II. Zgodnie z art. 13 u.k.s.c. w sprawach o prawa majątkowe pobierana jest opłata stosunkowa wynosząca 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Od pozwu pobierana jest cała opłata (art. 18 ust. 1 u.k.s.c.).